Derde speelronde: Voorburg 1 - Promotie 2

Het gemiddelde ratingvoordeel van circa 60 punten zou ons zonder al teveel problemen een comfortabele overwinning moeten hebben opgeleverd. Eens temeer is echter gebleken dat een dergelijke cijfermatige benadering stuk loopt op de harde praktijk. Net als de 2 vorige wedstrijden hebben wij de overwinning met minimale cijfers weten binnen te slepen: 4 ½- 3 ½. Wij zijn in ieder geval consistent en natuurlijk niet ontevreden. Nog 4 van dit soort overwinningen en we zijn kampioen!

Hoe is deze overwinning tot stand gekomen?

Bord 1: Maarten Wichhart ( 1972) – Rachid Schrik ( 2107)  1/2 - 1/2

Rachid: Ik kwam met zwart goed uit de opening na een snelle dameruil. Miste iets en moest met zeer veel tegenzin mijn witveldige loper ruilen om mijn centrum niet te verliezen…Ook nog fiks minder tijd dus remise aangeboden op het moment dat zwart optisch nog ok stond (rest van de borden zagen er veelbelovend uit qua eindstand)

Bord 2: Victor Burgers (1840) – Erwin Guijt (1900)  0 – 1

Victor:  Mijn tegenstander speelde een Siciliaanse opening. Ik verloor vrij snel mijn c-pion. De counterplay die volgde van mijn kant leverde een goede positie op. De tactische mogelijkheden werden echter niet benut, de stukken werden geruild waarna een slechte positie in het eindspel volgde.

Bord 3: Stephan Kooiman (1964) – Elmar Hommes (2131) 0 – 1

Elmar: Hier de verbazing waar Leo het over heeft, g3 is gedwongen (er dreigt ...Pf3 en Dxh2 mat) maar wit speelt f4. Leo: ik zag Elmar zijn wenkbrauw licht optrekken na f4.

En hier staat wit verloren, enige "redding" is 26. Dd4 maar dan verliest wit een pion na 26...Txc1 27. Dxc5 Txc5 28. fxe5 Pxe5 en zwart staat uitstekend met een mooi paard.

In plaats daarvan nam wit het paard op e5: 26. fxe5 Dxe3 27. Kh1 Pf2 28. Txf2 Txc1 29. Dxc1 Dxc1 30. Tf1 Dc7 31. Le8 De7 en wit is eigenlijk gedwongen om alles af te ruilen en het eindspel te verliezen.

Bord 4: Muhannad Kamar (1922)- Rens Minnema (1953) 1 - 0

Leo: Kamar had zich in de opening behoorlijk in de nesten gewerkt en het zag er somber uit. Slechte stelling en achter in materiaal. Kamar liet zich echter niet uit het veld slaan. In het eindspel draaide de vooreerst kwetsbare positie van zijn koning, nu juist een voordeel te zijn. Geholpen door de tijdnood van zijn tegenstander loodste hij 1 van zijn pionnen onhoudbaar naar promotie. Aan het eind zat zijn tegenstander er wat verloren bij. Zijn winnende voordeel opgegaan in rook.

Bord 5: Hans Minnema (1933) – Ike Tjin a Lien (1812) 1- 0

De laatste zet van wit, 25. Th3 geeft een klein voordeeltje uit handen. Met 25….. Dd5: zou de stelling geheel in evenwicht zijn geweest. Ike was al in wat tijdnood en speelde in plaats daarvan 25. ….Tb8. Met 26. Dh5 had wit een flink voordeel kunnen behalen. Hij speelde echter 26. Lb3 waarmee de stelling weer gelijk is.

Tijdnood is echter een harde scherprechter. In een gelijke stelling speelde Ike 27. ….Dg5??

Met 28. Le6 verliest hij een stuk en daarmee de partij.

Bord 6: Leo Bolle (1906) – Tobin van den Nieuwenwijk (1757) 1- 0

Mijn tegenstander speelde de opening veel te passief. Na Thf1 ontstond de volgende stelling:

Hoewel materieel gezien de stelling gelijk is, heeft zwart door zijn slecht communicerende stukken al een stevig nadeel. Met zijn volgende zet 25….. Dd7 wilde hij waarschijnlijk een veld vrijmaken voor zijn paard. Dat maakte het voor mij echter een stuk simpeler. Na 26. e5   de5:  27. De5 +  Kh7 volgde 28. Pe6! En het is uit.

Bord 7: Hamilcar Knops (1796) – Sergio Grammatico (1837) 1/2 - ½

Sergio: we played a safe, boring, Sicilian game. Black was comfortable and gave White an isolated pawn in the endgame with heavy pieces only. However, it was not enough to claim a practical advantage for Black. A draw was soon agreed via perpetual checks. (Both players had an equal accuracy of 98%, so the computer could also live with a draw.)

Bord 8: Cosmo Kuhling (1805) – Dirk Brinkman (1711)   1/2- 1/2

Cosmo speelde een solide partij en na 25 zetten werd de volgende stelling bereikt:

Met b3 had Cosmo zijn kleine voordeel (+ 0,7) verder weten te consolideren. Maar na 26. Ld3  Pd3: 27. cd3: was de stelling volledig in evenwicht. 27….. Da7 dwingt dameruil af. Gezien de uitslag van ons team een zeer waardevolle remise!